Kısa bir 2019 değerlendirmesi ile karşınızdayım.
Böyle bir şeyi neden yapıyorum hiç bir fikrim yok zaten bu yazıyı da yeni yılın ilk günleri yayınlayacağım.
Böyle bir şeyi neden yapıyorum hiç bir fikrim yok zaten bu yazıyı da yeni yılın ilk günleri yayınlayacağım.
- 2019 öncelikle iyi şeylerin olduğu ama nedense hep kötü geçti gibi gelen bir yıldı. Düzgün bir işimin olmaması ve bu durumun devamlılığının böyle hissetmemde payı büyük. Yani maddi sıkıntıları bir kenara bıraktığımda hayatımın işleyişinde beni memnun etmeyen şeyler oldukça az. Yani sabah kahvaltım, sporum evde sürekli takılmak vs gayet iyi. Bilmiyorum herkes için mi böyledir ama evde çay kahve kitap okuma olayları bana oldukça keyifli geliyor. Kediler de insanı tatlışlıklara boğuyor çok süper muhteşem durumlar. Lakin işsiz olmak iş arama süreci ve başarısızlıklarla dolu denemeler insanı yoruyor. Sürekli yokuş yukarı çıkmak ve bu durumdan memnun olmak da zor.
- Ülkemizde gelişen akademisyen olma hevesi de ekstra zorlaştırıyor işleri, kriz zamanlarında böyle olur okula ilgi artar denilse de bu krizin geçici olmadığı ortada, bu kadar mimarlık fakültesi çok saçma ve ortamı sürekli "kriz ortamı" yapmaya yetecek bir sebep. Akademisyen olma yoluna baş koyan birçok insanin buna düzenli maaş, ülke koşullarında iyi bir iş ortamı gözüyle bakmalarını haklı bulmakla beraber tez yazmak ve bitmez öğrencilik durumu hiç de kolay değil. Hatta çok zor. Yaz ayları boyunca bitirmeye çalıştığım tezden ötürü yüzümü sivilcelerin basması, garip alerjik pıtırcıklar çıkartmam, yersiz gerginliklerle insanlara çemkirmem filan hiç hoş şeyler değil. Zor yani..
- 2019 da zorluklarla çevrili bir yıldı benim için. Daha az film daha az müzik daha az dışarı çıkmak karşılığında yüksek mimar olmak. Bu kadar kolay formüle edilemeyen bir durum aslında..zor. 2020'den umutluyum desem yada acayip beklentilerim var desem saçma, yok yani pek bir beklentim. İş filan bulsam süper olur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder