Madde 22

Geçen hafta bitirdiğim bu muhteşem kitap için şimdi bir takım övgüler düzeceğim. Öncelikle kitap biraz uzun ve benim okuma düzenim baya bozuk olduğundan kitabı bitirmem iki aya yakın sürdü. Hatta bu kitabı okumaya devam ederken araya başka kitapları sıkıştırmış olmamın da etkisi olabilir bu meselede.. Ama olsun.

Kitaptan bahsetmem gerekirse ki bu bir gereklilik değil tercih, kitap bir savaş romanı, 2. Dünya Savaşı sırasında bir Amerikan Hava üssünde geçiyor. Savaşın oldukça anlamsız seyrinden, pilotların teker teker ölmesinden, askeriyeye doğrusu bürokrasiye özel açmazlardan ve bir sürü diğer absürt durumdan bol bol var kitapta. Yosarian adında bir pilotun çevresinde dönse de roman, aslında herkesin uzun uzun tasvirleri var. 

Madde 22'de bu açmazlardan biri, aslında kendisi bir açıklama -Theory of Everything- misali her şeyin açıklaması olabilen, birbiriyle çelişen ve açıklanamayan durumları birbiriyle çelişmesi kısmına hiç dokunmadan çözen bir durum. Günlük hayatımızda maruz kaldığımız bir çok yerde var. Nedenini sorgulama çünkü bunun nedenine akıl ve mantık sınırlarıyla varamazsın. Madde 22 de olsun bitsin..  

Kitapta beni etkileyen birçok bölüm vardı ama aklımda kalan ve oldukça kısa olan bir kısımdan bahsedeyim dedim. Yosarian odasına yerleşen ve sürekli eğlenceli ve pozitif olan genç pilotlar hakkında "İçlerine kapanıp depresyona girecek kadar kafaları çalışmıyordu." diyordu. Bende bir çok insan hakkında bazen tam olarak böyle düşünüyorum. 

Son olarak bana bu kitabın yanında başka bir sürü kitap tavsiyesinde bulunan Hanze arkadaşıma teşekkur ediyorum. Ve kitabı herkese tavsiye ediyore.. Uzun zaman sonra blog'a beğendiğim bir kitap yazdım. 

Son olarak bendeki kitabın kapağı böyle değil. Bu ne şimdi hiç anlamadım. Kitap kapağına bakıp Pearl Harbor Saldırısını anlatıyor filan sanmanız çok normal. Ama sakin...